Atsız'a Ağıt

“Ölüm vardır mazide,  mutluluklar pek yoktur.”

Oysa bütün kutlular mazide de pek çoktur.


Bir ülkünün izinde nice çehre kararır,

Asırlar da geçse ismi elbet duyurulur.


Tahkire uğrasa da kahramandır bir adsız,

Adı yoksa ad yapar kendine onu Atsız!


Tanrı’nın bir buyruğu olsa da kutlu ölüm,

Bazıları giderken yüreğe atar düğüm.


“Şahsiyet abidesi” diye denmez boşuna,

Biz ülküyü andıkça gidiyordur hoşuna…


Sis’ten unutmadığımız fahişe İstanbul,

Bir er yatırır koynunda, gel de sen onu bul!


Anadolu’nun incisi, kıymetli Üsküdar!

Vasfını nereden alır, esbab-ı manidar?


Esbap… Koynunda yatar nice halaskâr efkâr,

Karacaahmet efkârı Türk gencine saklar!


İşte, Rücû’nun aslı, sanmayın ki insanlar!

Sarayburnu zıddında yatmakta bir insan var!


Demeyiniz ki: “Bütün bunlar bir imkânsızdır.”

İmkânsızlar karşısında olan bir Atsız’dır.


“Ölüm vardır mazide,  mutluluklar pek yoktur.”

Oysa bütün kutlular mazide de pek çoktur.

11.12.2022

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ziya Gökalp’ın Sanat Şiiri Üzerine Bir Tahlil Denemesi

Peyami Safa'nın Fatih Harbiye Adlı Romanı Üzerine Bir Tahlil Denemesi

Halk Hikâyelerinin Motif Yapılarına Göre Dirse Han Oğlu Boğaç Han Boyu'nun İncelemesi